9.2 / 10 126 reviews 

Cumulatie van ontslaggronden is niet bepalend, maar een cumulatie van omstandigheden in twee of meer ontslaggronden (bron: Capra)

2 NEWS_READING_TIME_ADD

Terug

Sinds 1 januari 2020 kent het Nederlandse ontslagrecht een nieuwe ontslaggrond: de combinatiegrond, ook wel de cumulatiegrond genoemd. Deze grond is per 1 januari 2020 door de wetgever gecreëerd in de Wet arbeidsmarkt in balans (WAB) omdat het ontslagrecht door veel werkgevers als te star werd ervaren. Door middel van deze cumulatiegrond kan een werkgever voor een werknemer ontslag aanvragen dat gebaseerd is op een combinatie van omstandigheden die worden genoemd in twee of meer van de andere redelijke gronden voor ontslag (bijvoorbeeld disfunctioneren en een verstoorde arbeidsrelatie).

Op 6 juli 2020 heeft de kantonrechter in Almere (ECLI:NL:RBMNE:2020:2705) de eerste ontbinding op basis van de cumulatiegrond uitgesproken. In deze uitspraak ging het om de combinatie van een verstoorde arbeidsrelatie en het disfunctioneren van de werknemer. De kantonrechter oordeelde dat de individuele ontslaggronden (disfunctioneren en verstoorde arbeidsrelatie) niet voldragen waren. Op basis van die individuele gronden kon dus niet worden overgegaan tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Wel was sprake van één bijna voldragen grond. Dit was voor de kantonrechter voldoende om de i-grond te kunnen toepassen. De grond die hier bijna voldragen was, betrof vermoedelijk de verstoorde arbeidsrelatie. Uit de uitspraak werd duidelijk dat het werknemersdossier op dit punt het meest uitgebreid was.

De uitspraak is relevant omdat hierin bevestigd wordt dat voor de toepassing van de cumulatiegrond vereist is dat er sprake is van één bijna voldragen grond. Indien er geen sprake is van zo’n bijna voldragen grond dan is het niet mogelijk dit gebrek te compenseren door middel van de cumulatiegrond.

Aan deze rechtspraak over de cumulatiegrond is onlangs een nieuwe uitspraak toegevoegd. In de uitspraak d.d. 13 oktober 2020 van de Rechtbank Gelderland (ECLI:NL:RBGEL:2020:5426) wordt door de kantonrechter vrij uitvoerig de cumulatiegrond gemotiveerd. Hieruit volgt dat niet een cumulatie van ontslaggronden bepalend is, maar een cumulatie van omstandigheden genoemd in twee of meer ontslaggronden. 

Bij de i-grond gaat het niet om een combinatie van gronden, maar om een combinatie van ‘omstandigheden’; dat verlaagt enigszins de drempel om de i-grond succesvol te kunnen inroepen.

Voor het volledig artikel verwijs ik u naar www.capra.nl auteur mr. E. van Gaal.

Publicatiedatum 13/12/2020